Evet Delisin Çünkü İçinden İnsan Çıktı!

Vallahi başlığı atarken aydım. Uzaylı filmlerine şok içinde bakarız ya, yaratığın içinden bir yaratık daha çıkıyor, vaayyyy büyük olay. Yahu bilmem kaç yüz bin yıldır biz yapıyoruz bu işi. Bildiğin insan çıkartıyoruz içimizden. Biz adına doğum, dünyaya bebek getirmek deyip basitleştiriyoruz olayı ama ‘insandan insan çıkartma’ deyince hem havalı oluyor hem de işin mahiyeti büyüyor.

İşin esprisi bir yana, çocuk sahibi olduğunuz an dünya başka bir türlü dönmeye başlar. Etrafınızdaki insanlar adeta evrim geçirir de onları ilk defa gerçekten tanıdığınızı hissedersiniz. Daha önce sevdiklerinize gıcık, bazı sinir olduklarınıza ise sempati duymaya başlarsınız. Ne oluyor yahu, hepiniz kafayı mı yediniz? Yooo!! Uyan, değişen sensin kızım!!!

Ama bunu ancak 1-2 sene sonra anlayabileceksin. Biri seni uyarsa bile bu zaman zarfında algıların hormonların tarafından kuşatıldığı için çok sağlıklı düşünemeyebilirsin. Özellikle ilk bebeğini dünyaya getiren anneler için bu durum daha da geçerli sanırım. Örneğin ilk bebeğim olduğunda yaklaşık 10 kişiye kafa atmak, 5 kişiyi de nazikçe balkondan itmek gibi fantezilerim vardı. Sadece sussun diye Amerika biletini kendi ellerimle almaya razı olduğum teyzeler vardı mesela.

Doğumdan birkaç ay sonra ‘Vah vah doğum kiloların da kalmış yazıkkk’ der mi insan yahu? Bendeki cevap da ‘E herhalde yeni doğum yaptım’. Ayol ne biçim cevap bu, kadın zaten sana bebek tebrikine gelmiş, bilmiyor mu doğum yaptığını!! Onun amacı ve misyonu sinirrrrr olmak zaten.

O zaman zaten fazlasıyla hassas olan yeni anneye söylenmemesi gereken sözlere bir bakalım:
Hala kilolarını verememişsin, diyet yapmıyor musun?
Sütün yetiyor mu? Bu kadar mı çıktı? Ben bir sağdığımda tekinden 250cc çıkardı. Mübarek mandıra!
Nazar boncuksuz misafire çıkarma.
Çocuğu ağlatma, meme ver.
Acıyabilir, olsun sen yine de ver.
Sen bilmezsin şimdi.. Şimdi mi sadece, iyiymiş:)
Biz de anne olduk, böyle yaptık, bizimkilere birşey mi oldu!
O kadar giydirme, o kadar soyma, cereyanda bırakma… Valla yalan yok, bunu benim de demişliğim var.
İlk çocuğun 2-3 yaşlarına geldiyse yeni söylemler eklenir ve aşağıdakilerden üç madde aynı anda gündeme geldiğinde hooop dönersin horrrrmonlu Necla’ya!
Hala bezden kesmedin mi? Koca çocuk:(
Emziği bırakmazsa dişlek olur, damağı çöker, bağımlı olur, olur da olur..
Bu kadar hasta oluyorsa yuvaya gönderme. Şimdi gitmesin, ilkokulda hastalanmaktan bir şey öğrenemesin değil mi?
Kardeş düşünüyor musun? Cevap hayırsa, nedenin önemli değil, cevap ‘Yookk kardeşsiz bırakma!’
Maddi sorunların varsa, Allah rızkını verir. Kişisel isteksizliğinin hiçbir önemi zaten yoktur. En iyisi eşim istemiyor de, onun sebeplerini de hayal güçlerine bırak gitsin…

Ez cümle, annelere yazık yaa, içimizden insan çıkıyor diyorum:)

Sevgilerimle.

Leave A Reply

Navigate